رسمی شدن فارسی در مدارس ژرمن‌ها

به گزارش آسمونی:سنای فدرال آلمان در مصوبه‌ای، آموزش زبان فارسی را در چارت مدارس تمام ۱۶ ایالت این کشور در کنار زبان‌های فرانسه و انگلیسی تا سطح دیپلم به رسمیت شناخت. از این پس زبان فارسی در تمام ایالات آلمان در چارت درسی مدارس به رسمیت شناخته می‌شود.
پیشینه روابط سیاسی با ایران به دوران شاه اسماعیل صفوی بر می­‌گردد. اما روابط رسمی فرهنگی ایران با آلمان، با گشایش مرکز فرهنگی جمهوری در سال ۱۳۶۵آغاز شد. آلمانی‌ها هنگام رفت و آمد به ایران، در دوره قاجار و در زمان ناصر­الدین شاه، با آداب و رسوم و فرهنگ و تمدن ایران بیشتر آشنا شدند و روابط فرهنگی میان این دو کشور بهتر شد و ایران‌شناسان آلمانی بیشتر به تحقیق درباره ایران‌شناسی اشتیاق پیدا کردند و از این زمان به بعد در آلمان، ایران‌شناسی و اسلام‌شناسی بسیار گسترش پیدا کرد.

آدم اولئاریوس (Adam Olearius)، منشی و مشاور سفیر فریدریش سوم که بعداً نیز با آموختن زبان فارسی به ایران‌شناسی گروید، در سال ۱۶۳۶ م. با هیأتی به ایران سفر کرد. وی بعد از مراجعت به آلمان، «گلستان» سعدی را به زبان آلمانی برگرداند. ده سال بعد که دوباره به ایران بازگشت، «یادداشت‌های تازه دربارۀ سفر شرق» را نوشت. در سال ۱۶۵۴م. نیز ترجمه «گلستان» سعدی را با توضیحاتی به چاپ رساند. با استقبال مردم و چاپ‌های متعدد این کتاب، وی به ترجمۀ «بوستان» سعدی همّت گماشت. او خدمات گران‌بهایی در زمینه معرفی فرهنگ ایرانی و ادب فارسی به مردم آلمان انجام داده است.حجم مطالعات و کتب منتشر شده به زبان آلمانی توسط شرق‌شناسان آلمانی دربارۀ ایران و معارف اسلامی از گستره فراوانی برخوردار بوده است.

یوهان ولفگانگ فن گوته شاعر و متفکر بزرگ آلمانی و آنه ماری شیمل از چهره‌های معروف شهیر و از علاقه­مندان به فرهنگ و ادب ایرانی در این کشور به شمار می‌آیند. گوته، در سال ۱۸۱۹ با تأثیر­پذیری عمیق از حافظ، شاعر بزرگ ایرانی و اشعار وی، دیوان «غربی- شرقی» خود را به وی تقدیم کرد؛ اثری که تا به امروز به­عنوان مرجعی در خصوص تفاهم و درک شرق و غرب از یکدیگر مورد استناد قرار می­گیرد.بسیاری از آثار بزرگان ادب ایران به ویژه غزلیات حافظ، در این کشور به آلمانی ترجمه شده­اند. در قرن بیستم، بسیاری از ایران شناسان آلمانی در محافل دانشگاهی درخشیدند. شمار این عده از ایران شناسان در معرفی فرهنگ و تمدن ایران و زبان و ادب فارسی به آلمانی فراوان است. کارنامۀ پژوهش‌های ایرانی در آلمان با ترجمه و انتشار آثاری نظیر مولوی شناسی، ترجمه آثار ناصر خسرو، جامی، رباعیات خیام، نظامی گنجوی، غزالی، حافظ، سعدی، شاهنامه فردوسی و حتی آثار ادبی معاصر بسیار درخشان است.

در آلمان، آموزش زبان فارسی و مطالعات ایرانی در بیش از ۲۰ دانشگاه این کشور سابقه دارد. همچنین مراکز مطالعات ایران­شناسی در آلمان که موضوعات مختلفی مانند اسلام­شناسی، زبان­شناسی و مطالعات خاورمیانه، را دنبال می‌کنند، فراوان است. دانشگاه‌های بن، بامبرگ، فرایبورگ، مؤسسۀ ایران­شناسی دانشگاه برلین، بوخوم، نورنبرگ، فرانکفورت، هامبورگ، گوتینگن و مونیخ و چند مرکز و دانشگاه معتبر این کشور به امر ایران­شناسی و مطالعه بر روی آثار ادبی ایران و حتی آموزش زبان فارسی اهتمام دارند.در این میان دانشگاه گوتینگن، یکی از مراکز مهم تحقیق در بارۀ ایران و ایران­شناسی و یکی از قدیمی ترین مراکز تدریس زبان و ادبیات فارسی در آلمان به حساب می‌آید. کما این که در کتابخانه‌ها، موزه‌ها، دانشگاه‌ها و مراکز شرق شناسی آلمان، صدها نسخه خطی و چاپی فارسی موجود است.

به تازگی (سال ۱۳۹۵) سنای فدرال آلمان در مصوبه‌ای، آموزش زبان فارسی را در چارت مدارس تمام ۱۶ ایالت این کشور در کنار زبان‌های فرانسه و انگلیسی تا سطح دیپلم به رسمیت شناخت. از این پس زبان فارسی در تمام ایالات آلمان در چارت درسی مدارس به رسمیت شناخته می‌شود، حتی اگر در ایالتی تدریس نشود.این طرح در ایالت مکلنبورگ فورپومن با ۶/۵ میلیون یورو برای احیای روحیه و حس تعلق بیشتر به وطن، یعنی همان ایالت، حمایت می‌شود.

با این مصوبه سنای آلمان، تمام ایرانیان و فارسی‌زبانان می‌توانند از زبان مادری به عنوان یک واحد درسی، که نتایج آزمون‌های آن در کارنامۀ تحصیلی‌شان رسماً درج و قابل استناد خواهد بود، به عنوان زبان دوم یا سوم بهره ببرند.به نظر می­رسد، با توجه به جمعیت ۳۰۰ هزار نفری ایرانیان مقیم و بیش از نیم میلیون نفری فارسی‌زبانان در آلمان، فضای جدیدی برای فراگیری زبان فارسی در این کشور پیشرفتۀ اروپایی فراهم شود.

منبع: تسنیم

دسته‌بندی‌ها: فرهنگ و هنر

برچسب‌ها: ,

دیدگاه خود را ارسال کنید

آدرس ایمیل شما در هیچ‌جا منتشر نخواهد شد.